Çıldırtan Şiir

Ben tütün sarısı,
Sen göz karası
biliyoruz
Bizde artık, çıldırma sırası
Çıldırırsak Mısralarımızı yakıp
Gazete küpürlerine tapacaklar
Kanırtacak varlığımız körfezi

Nefesin nefesime değince eriyecek
Demir ateşe değer gibi
Asılacak göz kapaklarımızdan
Kara cüppeli
kara yargıcılar
Bütün zabıtalar peşimize düşecek

Ve
Çıldıracağız
Konak çıldıracak
Karşıyaka,Bornova,Buca çıldıracak
Kravatlarına saklanacak yetkililer
Anneler vicdanlarını öpecek
Gerilince şehre sancımız
Bütün muhbirler bizi arıyacak
Çünkü;
Haddini bilmez sözler söyleyeceğiz

Sen bu denizin öksüz çocuğu
Ben devlere dalaşmaktan yorgun adam
Alnımızı gereceğiz İzmir’in ortasına
Beyaz ve kocaman alnımızı
Saklıyacağız yaralarımızdan akan kanı
Bunu bir tek çocuklar görecek
Annelerinin aşklarında kaybolacaklar
Belki utanacaklar bizden

Son vapur kalkacak karşıyakadan
Toplayıp şehirdeki bütün berduşları
Sıcak somuna sarılır gibi
Sarılacaklar ismimize
Yüzümüzün ayazından çoğalacak akşam kuşları